تبليغاتX
بزمانه













بزمانه
دیدگاه‌های شخصی حمید بزم شاهی اصفهانی

رهبرییکی از درخشان‌ترین و پرافتخارترین دوران تاریخی ایران حتماً 4 سال صدر اعظمی امیرکبیر است. وقتی بین این دوره و سایر دوران تاریخی ایران مقایسه کنیم می‌بینیم که تنها دوره‌ای است که واقعاً قانون حاکم بوده است. یعنی امیرکبیر شخصیتی بود که تفاوت بین این و آن و حتی شاه با دیگران نمی‌گذاشت. معروف است که روزی ناصرالدین شاه از او پرسیده بود که چرا ممالک فرنگ این قدر پیشرفت می‌کنند و امیر گفته بود که به خاطر آن است که قانون حاکم است. ناصرالدین شاه گفته بود خوب ما هم قانون را اجرا کنیم. امیر گفته بود دستور می‌دهم از همین برج  حقوق شما را طبق قانون پرداخت کنند و با این قرار حقوق پادشاه و همه درباریان را محدود کرد و دشمنی‌ها از همین‌جا آغاز شد.
دستخط معروف امیرکبیر که در آن حکم غیرقانونی پادشاه در ابقای حاکم قم را لغو کرده و گفته که مملکت با خاله بازی اداره نمی‌شود نیز از نمونه‌های بارز قانون‌گرایی است. همین برخوردهای قاطع و قانونی امیرکبیر باعث شد قربانی تمامیت‌خواهی پادشاه و مفت‌خوران دربار و البته بدخواهی انگلیس شود.
اصولاً همه حاکمان ایران از اول و ازل با قانون مشکل داشته‌اند و منافع شخصی و بقای خود را به قانون و اجرای مصالح درازمدت کشور ترجیح می‌داده‌اند. برداشت من از تاریخ و مبانی قرآنی و مکتبی این است که رمز بدبختی تاریخی ملت ما عدم پایبندی پادشاهان و حکام به قانون و فدا کردن آن در راه مصالح شخصی بوده است.
اما انقلاب اسلامی به واسطه همان آموزه‌های تاریخی و مکتبی سرنوشتی دیگر برای ملت ما رقم زد. امام خمینی با مقبولیت مطلقی که بین مردم یافته بود، حرفش برای همه حجت بود با این حال امام از این حق خود در کمترین موارد استفاده کرد. امام می‌توانست پس از پیروزی انقلاب همه مخالفانش را از دم تیغ بگذراند. امام می‌توانست یک حکومت پادشاهی دینی تام بنا کند. اما امام از حق خود برای برپایی یک حکومت مردم‌سالار و قانونی استفاده کرد. حقیقتاً مردم ایران تا آن زمان با این امور هیچ آشنایی نداشتند. آزادی، عزت، استقلال، خوباوری، رأی‌گیری، حقوق زنان، حزب، قانون اساسی، قانون مجلس، احترام به مقررات و .... این امام بود که از اعتبار خودش استفاده کرد تا این مفاهیم را در بین مردم رایج کند. پایبندی امام به اصول عقلی و منطقی بسیار فراتر از تعهد و احترام به قانون بود. او از اختیارات قانونی خود در پیشگیری از ریاست جمهوری بنی‌صدر می‌توانست استفاده کند ولی نکرد. او می‌توانست در برهه‌های مختلف خواسته‌های خود را با استفاده از ابزار قانونی برآورده کند ولی به اصول منطقی اداره کشور احترام می‌گذاشت. او بارها و بارها در دفاع از حریم قانون کشور که توسط کسانی تهدید می‌شد تمام قامت وارد میدان شد و مانع شد. به نظر من ملت ایران تا ابد مدیون خمینی کبیر هستند چرا که اگر نبود او و اگر نبود انسانیت و شأن والای مرجعیت دینی او هرگز کسی نمی‌توانست این ترقی و رشد فکری، اجتماعی و سیاسی را به مردم ایران هدیه کند.
امروز نیز همین‌طور است.
فرض کنید آقای خامنه‌ای که در قضایای توفان سیاسی اخیر، منافع شخصی خود را به آینده کشور ترجیح می‌دادند؛ در این صورت باید ایشان برای حفظ موقعیت خود در میان متعرضان به قانون، در برابر آنان کوتاه می‌آمدند آن هم کار زیادی نمی‌خواست. این جمله رهبری در آستانه انتخابات که گفتند: «بنده زیر بار بدعت‌های غیرقانونی نخواهم رفت.» همه کارها را خراب کرد. تمام تلاش سبزها امروزه فقط برای شکستن همین یک جمله است. آنان می‌خواهند که رهبری از قانون منصرف شود؛ گرچه خود شعار قانون اساسی می‌دهند ولی می‌خواهند شورای نگهبان که رکن قانون اساسی و مفسر قانون اساسی و ضامن سلامت ساختار اسلامی کشور است را حذف کنند.
آقای خامنه‌ای اگر این کار را قبول می‌کرد یعنی یک کمیته صیانت از آرایی یا شورای حکمیتی (خارج از شورای نگهبان) یا کمیته ملی انتخابات یا ناظران خارجی یا یکی از این‌ها را قبول می‌کرد به نظرم محبوبیت و مقبولیت عامه ایشان بالاتر می‌رفت زیرا هفت‌تیرکشان سیاسی مثل موسوی و خاتمی ترجیح می‌دادند بی‌هزینه برنامه‌ها و سناریوهای خود را پیش ببرند ولی ایستادگی و مقاومت رهبری باعث شد که آن‌ها نیز گام به گام کار را حادتر کنند.
آقای خامنه‌ای حقیقتاً برای تاریخ انقلاب مجاهدتی خاموش و ماندگار بجای گذاشتند. در تاریخ  ما حتی در زمان امام تا این اندازه تقلا و شرارت برای عبور از خط قانون صورت نگرفته بود. رفتار خواص حتی کسانی در جبهه خودی نیز عرصه را بر رهبری تنگ کردند؛ ولی آقای خامنه‌ای به عنوان یک شخصیت روشنفکر دینی و رهبری الهی، یک تنه در مقابل همه این فشارها مقاومت کردند و به عبارت بهتر با فداکاری و نثار آبرو نگذاشتند که تاریخ تلخ قانون‌شکنی و منفعت‌جویی در ایران بار دیگر تکرار شود.
به زندگی در دوران وجود چنین شخصیتی افتخار می‌کنم.