معتقدم رهبری در این سال‌ها، خود پای‌بندترین شخصیت و نهاد در تحقق و اجرای لوازم این نام‌گذاری‌ها بوده است و این خصوصیت بزرگ مرجعیت شیعه است که خود رهبر باید پای‌بندترین فرد به احکام استنباطی خود باشد. امسال نیز خود رهبری بیشترین تلاش را برای حفظ، تقویت و تحکیم اتحاد ملی و انسجام اسلامی کردند. اگر چه ما -که به زعم خودمان حزب اللهی‌هستیم- در داغ‌ترین محافل حزب‌اللهی و ولایت‌مداری و در بهترین حالت، اقدامات بسیار ناچیزی هم در این راستا انجام ندادیم. کدام‌یک از ما بجز تحسین رهبری به‌خاطر این نام‌گذاری هوشیارانه آن هم در همان چندروزه‌ی اول سال کار دیگری انجام داده‌ایم؟ آیا رفتار و دیدگاه ما نسبت به سال گذشته هیچ‌گونه تاثیری از پیام نوروزی رهبری گرفته؟ آیا ما حقیقتا کوچک‌ترین قدمی در راستای اتحاد ملی و انسجام اسلامی برداشته‌ایم؟

کوچک‌ترین قدم طلبمان باشد؛ لااقل ببینیم چند اقدام اتحاد شکن ملی و ضد انسجام اسلامی انجام داده‌ایم، از آنها توبه کنیم و خود را اصلاح کنیم. این کار برای مقلدان رهبری سخت‌تر است زیرا دستورات ایشان علاوه بر لزوم عقلی، سیاسی و قانونی برای همه‌ی ایرانیان برای مقلدان ایشان حالت وجوب شرعی نیز پیدا می‌کند. لایکلف الله نفسا الا وسعها- هر کس را به اندازه‌ی وسعش مواخذه می‌کنند، اما آیا ما به اندازه‌ی وسعمان عمل کرده‌ایم؟ طبیعتا برای بعضی از ما اتحاد با برادران اهل سنت موضوعیت ندارد چون ارتباطی با آنها نداریم، اما انسجام اسلامی و اتحاد ملی برای ما معنی دیگری می‌دهد. آیا همه‌ی کسانی که در اطراف ما به‌گونه‌ای متفاوت با ما فکر می‌کنند، همه دشمنان ما هستند؟ چرا ما نباید مرز دشمن-دوست و خودی-غیر خودی را درست تشخیص دهیم؟ طبیعتا اتحاد با دشمن موضوعیت ندارد، بلکه حو.زه‌ی اتحاد کسانی هستند که علیرغم یک‌سان بودن اصول، وجوه افتراقی با یکدیگر دارند و الا با هم‌فکران و هم‌مسلکان که مشکلی نداریم که بخواهیم اتحاد برقرار کنیم. معنای اتحاد ملی و انسجام اسلامی یعنی اتحاد با هرکس که ایرانی است برای تامین منافع ایران و اتحاد با هر مسلمان برای حفظ منافع امت اسلامی.

آیا ما تلاش کرده‌ایم شکاف‌های ملی موجود میان خود و دیگر برادرانمان را کم کنیم؟ بیش از شش ماه از سال 86 رفت و کمتر از نیم آن باقی است. عمل‌کرد گذشته که چندان روشن و قابل قبول نبوده است. لااقل بیاییم برای باقیمانده‌ی سال فکری کنیم.